Friday, August 14, 2009

အဟဲ...အဟိ.....


ခ်စ္ေခ်ာဆုိတဲ့ ေကာင္မေလး ကုိ
ခ်စ္လြန္းလို႔
ခေရပင္ေအာက္မွာ
ခခယယ
ခတ္ခတ္ခဲခဲ
ခေရကုံးေလး နဲ႔
ခ်စ္ခြင့္ပန္ေနတုန္း
ခဲ နဲ႔ ထု တာ
ခ်က္ၾကီးပါ။
ခ်စ္ခ်စ္အိမ္ကုိ
ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတုန္း
ေခြးဝင္ဆြဲလုိ႔
ခါးေတာင္းၾကိဳက္ၿပီး
ခံပင္ေပၚကုိ
ခုန္အတတ္မွာ
ေခ်ေခ်ာ္ၿပီး
ေခ်းပုံေပၚကုိ
ေခြေခါက္ၿပီး
ေခြးက်သလုိ
ခါး နဲ႔ က်ေတာ့
ခ်စ္ခ်စ္က
ခစ္ခစ္ တဲ့ ဗ်ာ...။။။။။

ဘာရယ္ေတာ့ ဟုတ္ပါဘူး စိတ္ကူးတည့္ရာေရးလိုက္တာပါ ..အဟဲ ..အဟိ။။။။။

အားတင္းမိၿခင္း


ကြ်မ္းေလာင္ၿပီး
က်န္ရွိေနတဲ့
ေၾကကြဲၿခင္းေတြကုိ
ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လုိ
ၾကာရွည္မွာ
ၾကံ့ၾကံ့ခံနုိင္ေအာင္
ၾကိဳးစားရေတာ့မယ္.....။။။။။။။

Tuesday, August 11, 2009

ဖန္ခြက္


တေန႔မွာ ဆရာက ဖန္ခြက္တစ္လံုးကို လက္မွာကိုင္ထားၿပီး ‘ဒီဖန္ခြက္က
ဘယ္ေလာက္ေလးမယ္ ထင္သလဲ’ လို႔ ေက်ာင္းသားေတြကို ေမးတယ္.. ၅၀ဂရမ္၊ ၁၀၀ ဂရမ္
အစရွိသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအေျဖေတြကို သူရတယ္ ..
ဆရာက ဆက္ေျပာတယ္ ..’ဒီဖန္ခြက္ရဲ႔ တကယ့္ အေလးခ်္ိန္ကိုေတာ့ ဆရာမသိပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ ဆရာေမးခ်င္တာ ဒီဖန္ခြက္ကုိ ဒီအတုိင္းပဲ ဆရာ ခဏေလာက္ ကိိုင္ထားရင္
ဘာျဖစ္မလဲ ဆိုတာပဲ ..’
“ဘာမွမျဖစ္ဘူး” လို႔ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကေျဖေတာ့
“ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာကိုင္ထားရင္ေရာ” လို႔ ဆရာက ဆက္ေမးတယ္ ..
“လက္ေတြေညာင္းၿပီး ထံုက်င္လာမယ္” လို႔ ေျဖၾကတယ္ …
‘ေကာင္းၿပီ ..တေနကုန္ကိုင္ထားရင္ေရာကြာ’ လို႔ ဆရာေမးေတာ့ ရႊတ္ေနာက္ေနာက္
ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က “မင္းလက္ႀကီး ထံုက်င္လာမယ္၊ ၿပီးေတာ့
လက္ေမာင္းကိုက္လာမယ္ ၊ ၿပီးေတာ့ မင္းရဲ႕ ႀကြက္သားေတြအေညာင္းမိ ေလျဖတ္ၿပီး
ေဆးရုံေရာက္မယ္” လို႔ ေျပာေတာ့ တတန္းလံုး ၀ိုင္းရယ္ၾကတယ္ …

ဆရာက ‘မင္းေျပာတာမွန္တယ္ ..ဒါဆိုရင္ ဘာလို႔ အဲ့လိုျဖစ္သြားတာလဲ
..ငါကိုင္ထားတဲ့အခ်ိန္ အတြင္းမွာ ဖန္ခြက္ရဲ႕ အေလးခ်ိန္ ပိုတုိးလာလို႔လား’
လို႔ ဆက္ေမးေတာ့ မတိုးပါဘူးလို႔ တညီတညႊတ္တည္းေျဖၾကတယ္ …

‘ဖန္ခြက္ရဲ႕ အေလးခ်ိန္ေျပာင္းသြားတာလဲ မဟုတ္ပဲနဲ႔ ..ဆရာက ဘာလို႔ အဲ့လို
နာက်င္မႈေ၀ဒနာေတြ တိုးၿပီး ခံစားရတာလဲ၊ အဲ့ဒီ ေ၀ဒနာေတြ သက္သာေအာင္ ဆရာ
ဘာလုပ္ရမလဲ’ လို႔ေမးေတာ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္က ‘Put the Glass Down;
ဖန္ခြက္ကို ေအာက္ျပန္ခ်ထားလိုက္ေပါ့’ လို႔ ေျဖလုိက္ပါတယ္ …

ဆရာက ‘သိပ္မွန္ပါတယ္ ..မင္းတို႔ ဘ၀မွာ ႀကံဳရတဲ့ ျပႆနာေတြကို ေခါင္းထဲမွာ
ခဏေလာက္ထည့္ထားရင္ ဘာမွမျဖစ္ေသးပါဘူး။ အၾကာႀကီး သိမ္းထားၿပီး
စဥ္းစားေနတဲ့အခါ ၾကာလာေတာ့ မင္းတို႔ကို စတင္ၿပီး နာက်င္မႈေပးလာမယ္ ၊
ေ၀ဒနာျဖစ္ေစလာမယ္။ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းရတာ ဘ၀ရဲ႕ ရသ တစိတ္တပိုင္းပါ။
ဒါေပမဲ့ ေန႔တေန႔ရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ့ တေနကုန္အေျဖရွာမရတဲ့
အဲ့ဒီအေၾကာင္းေတြကို ေမ့ထားခဲ့ပါ။ ေနာက္တေန႔အတြက္ ဒါေတြဆက္ေတြးေတာဖို႔
အားအင္ေတြလိုပါတယ္ …လူသစ္ စိတ္သစ္နဲ႔ မနက္ျဖန္ေတြကို ရင္ဆုိင္ဖို႔
ဖန္ခြက္ေတြကို ခဏေလာက္ျပန္ခ်ထားခဲ့ပါ ..’ လို႔ ဆရာက မွာလိုက္ပါတယ

ရိုးသားၿခင္း


ကြၽန္ေတာ့အဖိုးျဖစ္သူ အျမဲေျပာေလ့ရွိသည့္ ပံုျပင္ကေလး တစ္ပုဒ္ရွိသည္. .

တစ္ခါတုန္းက နာမည္ၾကီး ပန္းရံဆရာၾကီးႏွင့္ သားျဖစ္သူတို႕သည္ ရဲတိုက္ကို
ကာရံထားသည့္ အုတ္တံတိုင္း တည္ေဆာက္ရာတြင္ နာမည္ရေလသည္. . . တစ္ေန႕တြင္
အုတ္တံတိုင္းတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေရရာ ေနာက္ဆံုး အုတ္တစ္ခ်ပ္စီၿပီး မဆလာ
ထည့္ရမည့္ အခ်ိန္တြင္ မဆလာမွာ နည္းေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ သားျဖစ္သူအား
လိုအပ္ေသာ မဆလာကို ထပ္ေဖ်ာ္ခိုင္းေလသည္. . .

ထိုအခါသားျဖစ္သူကေျပာလိုက္သည္. . .

"ဒီရွိတဲ့ မဆလာနဲ႕ လုပ္လုိက္ရင္လဲ ရသားပဲ ဥစၥာ ၊ ထပ္ေဖာ္ေနဖို႕မလိုပါဘူး
အေဖရာ. . . "

အေဖျဖစ္သူက လက္က်န္မဆလာေလးနဲ႕လုပ္လိုက္ရင္ သူတို႕ေဆာက္ေသာ
အုတ္တံတိုင္းမွာ ခိုင္မွာမဟုတ္ဟု သားျဖစ္သူအား ရွင္းျပလိုက္ျပန္သည္. . .
သားကထပ္ေျပာလိုက္ျပန္သည္. . .

"အေဖကလည္း ေႏွာက္ႏွစ္ေတြၾကာလာတဲ့အခါက်ရင္ ဒီအုတ္တစ္ခ်ပ္မွာ မဆလာ
နည္းေနတာကို ဘယ္သူက သိမွာလဲ. . . . "

'လူႏွစ္ေယာက္ေတာ့ သိလိမ့္မယ္ ငါ့သား . . သူတို႕ရွက္လြန္းလို႕ ေသေတာင္ သြားႏိုင္တယ္"

"အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္က ဘယ္သူလဲ အေဖ. . . "

"မင္းနဲ႕ငါေပါ့ကြ"
မွတ္ခ်က္// ေမးလ္ထဲကရတာေလးပါ။

Sunday, August 2, 2009

ဒါေလးေတြသိ၊ၿပီးေတာ့လုိက္နာၾကည့္


သိဖို႕လိုသလို လိုက္နာဖို႕ ေဆာင္ဖို႕ လဲ လိုပါေသးတယ္။

ေမးလ္ထဲက ရလိုက္တာေလးေပါ့ . . မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏုိင္ေသာ အရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) ကုန္ဆံုးသြားေသာ အခ်ိန္
(၂) ေျပာျပီးေသာစကား
(၃) အခြင့္အေရးေကာင္းမ်ား


တန္ဖိုးအၾကီးဆံုးအရာ(၃)ခု

(၁) အခ်စ္
(၂) မိမိကိုယ့္ မိမိယံုၾကည္မူ
(၃) အခြင့္အေရးေကာင္းမ်ား

ဘယ္ေတာ့မွ မေသခ်ာေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အိပ္မက္
(၂) စိတ္ကူးရည္ရြယ္ခ်က္
(၃) ကံၾကမၼာ

အေကာင္းဆံုးဖန္တီးႏိုင္ေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အလုပ္ ၾကိဳးစားျခင္း
(၂) စိတ္ရင္းအမွန္ျဖင့္ ၾကိဳးစားျခင္း ၊ ရိုးသားျခင္း
(၃) စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ျမဳတ္ထားျခင္း

ပ်က္စီးေစေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) အရက္ေသစာ
(၂) မာနၾကီးျခင္း ၊ မိမိိကိုယ္ မိမိ အထင္ၾကီးျခင္းႏွင့္ ၀င့္ႂကြားျခင္း
(၃) ေဒါသၾကီးျခင္း

တစ္ၾကိမ္ဆံုးရံူးျပီးေနာက္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရန္ ခက္ခဲေသာအရာ(၃)မ်ဳိး

(၁) ရိုေသေလးစားျခင္း
(၂) ယံုၾကည္စိတ္ခ်မူ
(၃) ခင္မင္ရင္းႏွီးမူ

Wednesday, July 29, 2009

ဘဝ၊ေအာင္ျမင္တိုးတက္ျခင္းသို႔သြားရာေလွခါးထစ္(၃၀)


၁။ ကတိအေပးနည္းပါေစ။
၂။ အမွန္ကို အျမဲေျပာပါ။
၃။ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းထားရွိပါ။
၄။ သူတစ္ပါး မေကာင္းေၾကာင္း ဘယ္အခါမွ မေျပာႏွင့္။
၅။ မိမိ၀င္ေငြႏွင့္ ေလာက္ငွေအာင္ သံုးစြဲပါ။ွ
၆။ မိမိ၏ဘယ္လုပ္ငန္းတြင္မဆို ကြ်မ္းက်င္မႈရိွပါစ။
၇။ မူးယစ္ေစသည့္ အရာမ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၈။ သဒၶါမေရာက္မီ တရားမွ်တမွဳ ရွိပါေစ။
၉။ ေလာင္းကစားမွဳကို လံဳး၀ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
၁၀။ လွ်ိဳ႕၀ွက္သင့္သည္ကို မေပါက္ၾကားပါေစႏွင့္။
၁၁။ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းးမြန္ၿခင္းသည္သာ ဘဝ၏ေအာင္ျမင္တိုးတက္ျခင္းကိုျဖစ္ေစသည္။
၁၂။တတ္ႏိုင္ပါက ေခ်းငွားမွဳအား ဘယ္ေသာအခါမွ မျပဳပါႏွင့္။
၁၃။ သင္၏ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ျခင္းသည္ သင့္၏ေက်နပ္မႈနွင့္ လုပ္ငန္းအေပၚမွာမူတည္ပါလိမ့္မယ္။
၁၄။ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာမွဳကို ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အေလာသံုးဆယ္မျပဳလုပ္သင့္။
၁၅။ သူတစ္ပါးအား ေျပာဆုိရန္ရွိလွ်င္ ထုိသူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရ်္ေျပာပါ။
၁၆။ မယားတစ္ေယာက္ကို လုပ္ေၾကြးႏိုင္မွ ထိမ္းျမားမဂၤလာ ျပဳသင့္ရာသည္။
၁၇။ ၾကီးလာသည့္အခါ သံုးစြဲႏိုင္ရန္ ငယ္ရြယ္စဥ္က ေခၽြတာစုေဆာင္းရာ၏။
၁၈။ အေပၚယံသာယာမႈကိုၾကည့္၍ အေပ်ာ္အပါးမ်ားအားမလိုက္စားသင့္။
၁၉။သူတစ္ပါးတို႔အားကူညီရာတြင္ ကဲ့ရဲ့ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်မႈကုိဂရုမစိုက္သင့္။
၂၀။ ေကာင္းေသာစိတ္ထားျခင္း၊ေကာင္းေသာစကား ဆိုျခင္းသည္ မြန္ျမတ္ျခင္းျဖစ္၏။
၂၁။ မွန္မွန္ကန္ကန္ႏွင့္ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္တိုးတက္ျခင္းသည္ ထုိက္တန္ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္၏။
၂၂။ ညအိပ္ယာ၀င္သည့္အခါတစ္ေန႔တာလုပ္ေဆာင္ခဲ့သမွ်ကို ျပန္လည္သံုးသပ္ျခင္းသည္
ေနာက္ေန႔လုပ္ေဆာင္ရမည့္အလုပ္အတြက္ တိက်မႈကိုျဖစ္ေစ၏။
၂၃။ သင့္အျပဳအမူေဆာင္ရြက္ခ်က္မွလြဲရ်္ သင့္အက်င့္စာရိတၱကို ထိခိုက္ေစမည့္အေၾကာင္းမရိွနိင္။
၂၄။ အလုပ္တစ္ခုကို စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ သံုးသပ္ၿပီးမွအေကာင္အထည္ေဖၚရာ၏။
၂၅။ အလုပ္ႏွင့္ဘယ္အခါမွ ကင္းကြားမႈမျဖစ္ေစပဲ လက္မ်ားကိုအက်ိဳးရွိစြာအသံုးခ်ပါ။
၂၆။ကိုယ့္အက်ိဳးသာၾကည့္ၿပီး သူတစ္ပါးအက်ိဳးမၾကည့္ေသာသူမ်ားအား မိတ္ေဆြအျဖစ္မျပဳသင့္။
၂၇။အက်င့္စရိုက္ၾကမ္းတန္းသူမ်ားနွင့္အတူတကြမေနသင့္။
၂၈။ၾသဇာအားဏာရိွသူေသာ္ျငားလည္း ယုတ္မာရက္စက္လူမဆန္သူမ်ားနွင့္ေဝးေဝးေနသင့္၏။
၂၉။သူေတာ္မဟုတ္သူယုတ္တို႔နွင့္ကင္းကင္းေနက ကိုယ္ စိတ္နွစ္ျဖာခ်မ္းသာရ၏။
၃၀။ကိုယ့္အက်ိဳး သူ႔အက်ိဳး မွ်မွ်တတေဆာင္ရြက္ျငားက မိတ္ေကာင္းသဟာေပါၾကြယ္ပါ၏။

ကဲ....အေဆြတို႔ေရ အထက္ပါ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား သင့္မွာရိွၿပီးသားျဖစ္ပါသလား မရိွေသးပါက သင့္အတြက္အက်ိဳးရိွမည္ဟု ယံုၾကည္ပါလွ်င္ က်င့္သံုးသင့္သည္ထင္ပါသည္။

Tuesday, July 28, 2009

အၿဖစ္ကုိ အၿဇစ္တုိင္းေပါ့




ေျမာက္ဥေရာပက ဘုရားေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ သာမန္လူ အရပ္အေမာင္းေလာက္ ရွိတဲ့ ဘုရားသခင္ ရုပ္တုေတာ္ကို တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဆုေတာင္းတိုင္း ျပည့္တဲ့အတြက္ လာေရာက္ဆုေတာင္းၾကတဲ့ လူေတြအထူးမ်ားျပားခ့ဲတယ္။

ဘုရားေက်ာင္း တံခါးေစာင့္ဟာ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ သစ္သားေပၚက လူေတြရဲ႕ ေတာင္းသမွ်ဆုကို ျပည့္ဝေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ ဘုရားသခင္ကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ေတြ ဝင္မိတယ္။ တစ္ေန႔ ဘုရားသခင္ထံ သူဆုေတာင္းေတာ့ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ပင္ပန္းဒဏ္ကို သူပါ မွ်ေဝႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္။ ဆုေတာင္းျပီး ခဏအၾကာမွာ အသံတစ္သံကို သူၾကားလိုက္တယ္။

“ေကာင္းျပီေလ…. အကြ်ႏု္ပ္ဆင္းျပီး တံခါးေစာင့္မယ္။ ဒီသစ္သားေပၚ အသင္လာရပ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အသင္ၾကားသမွ်၊ ျမင္သမွ်ကို တစ္ခြန္းမွ ေျပာခြင့္မရွိဘူးဆိုတာ မွတ္ထားပါ”

ဒီေလာက္လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ သူလုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုျပီး တံခါးေစာင့္ဟာ ဘုရားသခင္နဲ႔ ေနရာလဲလိုက္ၾကတယ္။ သာမန္လူအရပ္ေလာက္ရွိတဲ့ ရုပ္တုမို႔ လာေရာက္ဆုေတာင္းတဲ့ လူေတြက သတိမထားမိခဲ့ၾကတယ္။ တံခါးေစာင့္ကလည္း ဘုရားသခင္ ေျပာထားတဲ့အတိုင္း ျမင္သမွ်၊ ၾကားသမွ် ဘာမွဝင္မေျပာဘဲ လူေတြ လာဆုေတာင္းသမွ် ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ မေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ျငိမ္နားေထာင္ေနလိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔တစ္ေန႔မွာ ကုန္သည္ၾကီးတစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ကုန္သည္ၾကီး ဆုေတာင္းျပီး အျပန္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ ေမ့က်န္ခဲ့တယ္။ ဒါကို တံခါးေစာင့္ကျမင္ေတာ့ ကုန္သည္ကို လွမ္းျပီး သတိေပးခ်င္ေနမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခြင့္မရွိလို႔ သူမေျပာဘဲေနလိုက္တယ္။

တစ္ေအာင့္ၾကာေတာ့ ဆင္းရဲသားတစ္ဦး ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဆင္းရဲတြင္းကလြတ္ဖို႔ ဆုေတာင္းျပီး သူလွည့္အထြက္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ေတြ႔သြားခဲ့တယ္။ ေငြေတြအထပ္လိုက္ ထည့္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ကိုရေတာ့ ဆင္းရဲသားဟာ ဆုေတာင္းျပည့္တယ္ဆိုျပီး ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္မိတယ္။

ဒါကို သစ္သားေပၚ ရပ္ေနတဲ့ တံခါးေစာင့္ ျမင္ေတာ့ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို မယူဖို႔ သူတားခ်င္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခြင့္မရွိလို႔ မေျပာဘဲေနလိုက္ျပန္တယ္။

မိနစ္ပိုင္းေလးျခားျပီး လူငယ္တစ္ဦး ေရာက္လာျပန္တယ္။ ေရေၾကာင္းခရီးအတြက္ ေဘးမသီရန္မခဖို႔ လာေရာက္ ဆုေတာင္းတာျဖစ္တယ္။ လူငယ္ဆုေတာင္းျပီး လွည့္အထြက္မွာ ပိုက္ဆံအိတ္ေမ့လို႔ ျပန္လာယူတဲ့ ကုန္သည္နဲ႔တိုးခဲ့တယ္။ ကုန္သည္က မေျပာမဆို လူငယ္ကိုဖမ္းခ်ဳပ္ျပီး ပိုက္ဆံအိတ္ျပန္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့တယ္။ ဘုမသိ ဘမသိ လူငယ္နဲ႔ ကုန္သည္တို႔ ျငင္းခုံၾကေတာ့တယ္။

အျဖစ္အပ်က္ေတြ အားလံုးျမင္ခဲ့တဲ့ ဘုရားသခင္ အေယာင္ေဆာင္ တံခါးေစာင့္ဟာ ျငင္းခုံေနတာေတြၾကည့္ျပီး မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ကုန္သည္ကို အျဖစ္မွန္ေတြ ေျပာျပလိုက္တယ္။ အားလံုးအျမင္ရွင္းၾကျပီး ကုန္သည္က ဆင္းရဲသားကို လိုက္ရွာဖို႔ ထြက္သြားသလို လူငယ္က သေဘာၤတက္ဖို႔ ထြက္သြားၾကတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္က အေပၚမွာရပ္ေနတဲ့ ဆင္းရဲသားကို
“အသင္ ဆင္းခဲ့ေတာ့… ဒီေနရာဟာ အသင္နဲ႔မထိုက္တန္ဘူး” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

“ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး အမွန္ေတြေျပာခဲ့တယ္၊ မွ်တေအာင္ လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေတြမွားသြားပါသလား ဘုရားသခင္” လို႔ တံခါးေစာင့္က ျပန္ေမးေတာ့

“ကုန္သည္က ေငြေတြေပါမ်ားေနတယ္။ အိတ္ထဲေငြေတြက သူေပ်ာ္ပါးဖို႔ သက္သက္ပဲျဖစ္တယ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ေကာက္ရတဲ့ ဆင္းရဲသားက သူ႔မိသားစုတစ္စုလံုးကို အဲဒီေငြနဲ႔ ကယ္တင္ႏိုင္တယ္။ သနားစရာအေကာင္းဆံုးက ဟိုလူငယ္ပဲ။ သူသာ ကုန္သည္နဲ႔ဆက္ျပီး ျငင္းေနရင္ သေဘာၤေနာက္က်မယ္။ သေဘၤာေနာက္က်ေတာ့ ခုလို႔ သေဘာၤနစ္ျပီး မေသႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့” လို႔ ဘုရားသခင္က ရွင္းျပလိုက္တယ္။

တကယ့္လက္ေတြ႔ဘဝမွာ လူေတြက ဒီလိုလုပ္မွ၊ ဒါမွ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္လို႔ ေတြးထင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕ကိစၥက ဆႏၵနဲ႔အလုပ္ ထပ္တူမက်ခဲ့ဘူး။ လက္ရွိ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ အဆိုးေတြဟာ အေကာင္းဖက္ ဦးတည္ဖို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဘဝဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေျခာက္ပစ္မကင္းခဲ့ပါဘူး။ ရွင္သန္ခြင့္ ရေနတဲ့ လက္ရွိအခ်ိန္ေလးကိုပဲ တန္ဖိုးထားလိုက္ပါ။

မွတ္ခ်က္// ပန္းစပယ္ ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ၿပပါသည္။
 

Blogger